تایتل قالب طراحی سایت سئو قالب بیان
روزمرگی های تکراری و نخواندنی یک عدد نگران


مرز بامزِگی و لودگی یک خطه به پهنایِ یک آنگستروم.یه جماعتی هستند که اصرار دارند رو این خطه لِی لِی بازی کنند😐نتیجه اینکه هِی تِپ و تِپ از این ور اونورش می افتن و پیام های بامزه و لودِگانه(کلمه اس؟یا بازم از خودم درآوردم؟) اشونو یکی درمیان بر سر ما خراب میکنند و شرایطی بوجود می آید که تا آدم میاد به یه جمله بخنده از لوسی جمله بعدیش خنده هه خشک میشه.خب نکن برادرِمن 😐چه اصراریه...

بدترین حالتش وقتیه که با طرف تعارف داری.

مودبانه ی "داری گندِشو درمیاری,فقط همون اولش بامزه بود دیگه تمومش کن" چیه؟